Conto paguneman sunda

 

MÉNTA IDIN TEU SAKOLA

 

(Waktu istiharat, Ningsih nyampeurkeun ka Pa Budi, wali kelasna. Kasampak Pa Budi keur nangtung hareupeun majalah dingding hareupeun kantor.)

Ningsih                  : ”Bapa, punten. Ningsih téh badé nyuhunkeun widi, réhing dina dinten énjing moal tiasa lebet ka sakola.”

Pa Budi                 : ”Euleuh, na ku naon kitu Ning ? aya naon ?”

Ningsih                  : ”Nu mawi énjing téh badé ngiring ka Bandung sareng pun biang. Réhing pun nini teu damang wales. Pun biang sareng pun bapa ngajak ngalayad.”

Pa Budi                 : ”Oh,kitu. Nya heug baé ari kitu mah. Isuk ku bapa dibéjakeun ka sekretaris kelas sangkan dituliskeun dina agénda harian. Yén Ningsih idin. Jig, ku bapa didu’akeun sing buru-buru séhat. Salamna ti bapa, kituh !”

Ningsih                  : ”Hatur nuhun bapa. Insya Alloh amanat bapa didugikeun ka pun bapa.”

Pa Budi                 : ”Kana naon ka Bandungna, Ning ? rombongan atawa kana beus ?”

Ningsih                  : ”Saur pun bapa mah badé kana karéta api. Badé nyobian saurna mah, da karcisna mah parantos aya. Sareng étang-étang nohonan jangji wiréh kapungkur pun bapa nyarios urang ka Bandung urang nyobian kana karéta api, waktos pun adi kirang séhat. Ayeuna badé nedunanana panginten.”

Pa Budi                 : ”Oh, kitu. Sok atuh. Itung-itung bari piknik jeung nedunan nadar. Jam sabaraha inditna ?”

Ningsih                  : ”Tabuh genep tos kedah aya di Setatsion Tasik. Saurna mah tabuh genep saparapat karétana. Karéta Agro Bromo. Upami  rorompok ka setatsion mah kana angkot 05.”

Pa Budi                 : ”Oh, nya. Sok atuh mugia sing salamet, sing lancar di jalanna. Atuh nu teu damangna mugia sing énggal damang deui.”

Ningsih                  : ”Amin. Hatur nuhun bapa.”